و بیشتر
چه غریب...
میدانیم غلط است و میرویم
قطار ترکستان را سواریم و شادمانه ایم
هوس بازیم و هوا مدار
نام انسان را به ننگ منیت مهر کرده ایم
غربت این روزهای دنیا به مثابه تنهایی ماهی تنگ است
مرگ، حکم محتوم آن
تلخ
گزنده
غیرقابل تغییر
#افسوس
برچسب:
نویسنده: آوا کاشانی
تکرار نام شنیدنی "نرگس"...
مدام گفتن و مدام شنیدن...
دهان همه را خوشبو کردی مادر...
همه سرخوش و مست این می نابند دخترکم...
برچسب: نرگسم,
نویسنده: آوا کاشانی
این که موجودی درونت پروانده می شود... از هیچ مطلق به اشرف خلقت....
وارد صحنه معظم زندگی شده ای: مادری....
بهترین باش...
بهترین خودت باش....
تا خدا بهترین ها را نصیبت کند....
جز شکر بر زبان راه مده...
#الهی_شکر
برچسب: مخاطب,
نویسنده: آوا کاشانی